Relationship between remote work and productivity: Exploring the mediating role of job satisfaction and the moderating influence of digital competence
Dosyalar
Tarih
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
Özet
In this research, we explore the intricate relationship between remote work and productivity, with a focus on job satisfaction as a mediating factor and digital competence as a moderator. It investigates whether job satisfaction influences the impact of remote work on employee output and examines how digital competence affects this relationship. The research delves into existing literature, analyzing the impact of remote work on job satisfaction and productivity. Its aim is to provide insights into how organizations can leverage remote work effectively by fostering job satisfaction and ensuring employees possess the necessary digital skills. Ultimately, this study aims to contribute to a better understanding of the factors that drive productivity in remote work environments. We gathered the data from a sample of 241 participants from people working remotely in Istanbul. We analyzed the data using the Smart PLS 4.0 program. In terms of direct relationships, the results show that there is a positive and significant relationship between digital literacy and contextual performance, job satisfaction and contextual performance, remote work organizational support and contextual performance, and remote work organizational support and job satisfaction. Also, there is a significant and negative relationship between remote work emotional response and job satisfaction. In addition to the non-significant relationship between remote work emotional response and contextual performance. In terms of the mediation, the results indicate a full mediation between remote work emotional response and contextual performance through job satisfaction. Additionally, a complementary partial mediation exists between the organizational support for remote work and the contextual performance, which is influenced by job satisfaction. Furthermore, in terms of moderation analysis, the results indicate that digital literacy moderates the relationship between remote work organizational support and contextual performance. However, digital literacy does not moderate the relationship between remote work, emotional response, and contextual performance.
Bu araştırma, uzaktan çalışma uygulamaları ile personel iş verimliliği arasındaki çok boyutlu ilişkiyi sistematik bir yaklaşımla incelemekte olup, iş tatminini aracı değişken, dijital yetkinliği ise düzenleyici değişken olarak konumlandırmaktadır. Çalışma kapsamında, iş tatmininin uzaktan çalışan personelin performansı üzerindeki etkisi ve dijital yetkinlik düzeyinin bu etkileşimi nasıl şekillendirdiği sorularına yanıt aramaktıdır. Araştırma verileri, İstanbul ilinde uzaktan çalışma modeli benimseyen 241 katılımcıdan toplanmış olup, veri analizinde Smart PLS 4.0 yazılımı tercih edilmiştir. Analiz sonuçları, dijital okuryazarlık ile bağlamsal verimlilik, iş tatmini ile bağlamsal verimlilik, uzaktan çalışma örgütsel desteği ile bağlamsal verimlilik arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönlü doğrudan ilişkilerin varlığını ortaya koyarken, uzaktan çalışmanın duygusal tepkisi ile iş tatmini arasında negatif yönlü bir korelasyon tespit edilmiş, ancak uzaktan çalışmanın duygusal tepkisi ile bağlamsal verimlilik arasında istatistiksel olarak anlamlı bir doğrudan ilişki bulunamamıştır. Aracılık analizi bulgularına göre, uzaktan çalışmanın duygusal tepkisi ile bağlamsal verimlilik arasındaki ilişkide iş tatmininin tam aracılık rolü üstlendiği belirlenirken, örgütsel destek ve uzaktan çalışma ile bağlamsal verimlilik arasındaki ilişkide iş tatmininin kısmi aracılık etkisi gözlemlenmiştir. Düzenleyici etki analizleri neticesinde, uzaktan çalışma örgütsel desteği ile bağlamsal verimlilik arasındaki ilişkinin dijital okuryazarlık düzeyi tarafından anlamlı şekilde düzenlendiği tespit edilmiş, bununla birlikte bağlamsal verimlilik ile duygusal tepki arasındaki etkileşimde dijital okuryazarlığın düzenleyici bir rol oynamadığı belirlenmiştir.










