DSpace Arşivi :: Ana Sayfa

İstanbul Gelişim Üniversitesi Kurumsal Açık Erişim Arşivi

DSpace@Gelişim, İstanbul Gelişim Üniversitesi tarafından doğrudan ve dolaylı olarak yayınlanan; kitap, makale, tez, bildiri, rapor, araştırma verisi gibi tüm akademik kaynakları uluslararası standartlarda dijital ortamda depolar, Üniversitenin akademik performansını izlemeye aracılık eder, kaynakları uzun süreli saklar ve yayınların etkisini artırmak için telif haklarına uygun olarak Açık Erişime sunar.

WoS Yayınları

Scopus Yayınları

TR-Dizin Yayınları

PubMed Yayınları

Makaleler

Kitaplar

Bildiriler

Tezler

Güncel Gönderiler

Use of Artificial Intelligence in Child Health: A Bibliometric Analysis
(Effect Publishing Agency ( EPA ), 2026) Aslan, Meltem; Nart, Aydın; Akoğlu, Bengisu; Çakmak Tanrıver, Sultan; Durusoy, Ebru; Önder, Arif
The aim of this study is to examine the existing scientific literature on the use of artificial intelligence (AI) in the field of child health through a bibliometric analysis. In this context, the study aims to identify publication trends in the field and reveal existing research gaps. On September 4, 2025, a search was conducted in the Web of Science (WoS) database using terms such as “artificial intelligence,” “children,” “health,” and “care,” resulting in 495 articles being included in the analysis. The bibliometric evaluation was performed using the Biblioshiny interface. Publication years, keywords, and countries were analyzed. A total of 4,509 authors contributed to the 495 articles published between 1999 and 2025. The country with the highest number of publications was identified as the United States. According to the Keywords Plus analysis, the most frequently used terms were “artificial intelligence” (n=241, 19%), “children” (n=153, 12%), “machine learning” (n=99, 8%), “care” (n=30, 4%), and “diagnosis” (n=37, 3%). This indicates that scientific output on the use of AI in the field of child health has increased in recent years. Publication trends highlight that the topic has attracted significant international attention, yet some research gaps exist in the literature, underscoring the need for more comprehensive studies.
The Impact of Artificial Intelligence on Accounting Information Security
(Güvence Hizmetleri Derneği, 2026) Kestane, Ali; Özbek, Ali
Rapid technological advances have significantly transformed business accounting processes. In line with these developments, stakeholders' requests for information regarding financial transactions and events have shifted to digital environments. At this point, the use of artificial intelligence technologies in accounting practices is gaining prominence and plays a critical role, particularly in terms of information security. Existing research has largely focused on automation systems, while accounting-specific studies remain limited. Given the high level of professional representation in accounting across Türkiye, the active adoption of digital transformation processes in the accounting profession, and the high accessibility to acquired competencies, this study aims to examine the effects of artificial intelligence (AI) use on information security among accounting professionals working in Eskişehir province. Quantitative methods were utilized in the research and a survey technique was employed. Data collected from 396 accounting professionals operating in Eskişehir was analyzed using SPSS. The findings revealed that the use of artificial intelligence in accounting practices has positive effects on information security. It is believed that the research will provide useful results for accounting professionals, decision-makers, and businesses developing accounting information systems.
İş Stresinin Çalışan Performansına Etkisinde Örgütsel Aidiyetin Aracı Etkisi: Otel İşletmesi Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma
(Yaşar Üniversitesi, 2026) Akkaşoğlu, Süleyman; Zeybek Yılmaz, Ece; Akyol, Ceyhun
Stres, bireyin algısına göre engelleyici ya da motive edici bir rol üstlenebilmektedir. Özellikle turizm endüstrisinde yer alan otel işletmelerinde yoğun iş temposu ve müşteri etkileşimi, çalışanların stres düzeyini artıran önemli etkenler arasında yer almaktadır. Bu çalışma, iş stresinin çalışan performansı üzerindeki etkisini ve bu etkide örgütsel aidiyetin aracı rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Türkiye’de faaliyet gösteren otel işletmelerinde görev yapan 390 çalışandan elde edilen anket verileri ile yürütülmüştür. Yapısal eşitlik modellemesiyle gerçekleştirilen analiz sonuçları, iş stresinin çalışan performansı üzerinde doğrudan ve olumsuz bir etkisinin bulunduğunu, buna karşın iş stresinin örgütsel aidiyet üzerinde pozitif etkide bulunduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, çalışanların algıladıkları aidiyet duygusunun performanslarını artırdığı ve bu değişkenin iş stresi ile performans arasındaki ilişkide anlamlı bir aracı rol üstlendiği belirlenmiştir. Bu çalışma, iş stresinin yalnızca doğrudan etkilerini inceleyen önceki araştırmalardan farklı olarak, stres–performans ilişkisinin örgütsel aidiyet aracılığıyla nasıl şekillendiğini ortaya koyan bütüncül bir model önermektedir. Ayrıca, turizm endüstrisinin kendine özgü yüksek etkileşimli ve duygusal emek yoğun yapısı içerisinde stresin aynı anda hem olumsuz "performans düşürücü) hem de olumlu (aidiyet artırıcı) sonuçlar üretebileceğini ampirik olarak göstererek literatüre özgün bir katkı sunmaktadır. Türkiye bağlamında konuya ilişkin benzer ampirik çalışmaların sınırlı oluşu, bu çalışmanın hem uygulamaya hem de literatüre özgün bir katkı sağlamasına olanak tanımaktadır.
Kaleden Kervansaraya: Anadolu’da “Ribāt”ın Anlamsal Dönüşümü
(Bilim ve Sanat Vakfı, 2026) Arapoğlu, Murat; Ekşi, Pelin
Bu çalışma, XI. yüzyıldan XIV. yüzyıla kadar Anadolu’da “ribat” kavramının mimarî, kurumsal ve kavramsal dönüşümünü incelemektedir. İlk dönemlerde İslam sınır bölgelerinde askerî amaçlarla inşa edilen ribatlar, Anadolu’nun coğrafî ve sosyo-kültürel şartları doğrultusunda zamanla farklı işlevler kazanmıştır. Selçuklu döneminde söz konusu yapılar, askerî fonksiyonlarının yanı sıra dinî inziva, konaklama ve ticari faaliyetlere hizmet eden çok işlevli merkezlere dönüşmüştür. Bu süreçte ribatlar, kervansaray, han ve tekke gibi kurumlarla bütünleşmiş veya yerlerini bu yapılara bırakmıştır. Çalışma, mimari bulgular, vakıf kayıtları ve sözlük kaynaklarını birlikte değerlendirerek ribatın yalnızca fiziksel bir yapı değil, aynı zamanda değişen toplumsal ihtiyaçlara göre yeniden şekillenen dinamik bir kurum olduğunu ortaya koymaktadır. Elde edilen veriler, İslami kavramların tarihsel ve coğrafi bağlamlara bağlı olarak yeniden tanımlandığını göstermekte; ayrıca çok katmanlı kavramların incelenmesinde disiplinler arası yaklaşımın önemine dikkat çekmektedir.
Üniversite Öğrencilerinin Dijital Bağımlılık Düzeylerinin Yalnızlık Üzerinden Değerlendirilmesi
(Erciyes Üniversitesi, 2026) Özdemir, Merve; Savaş, Sezgin
Dijital teknolojilerin insan hayatına büyük bir hızla girmesi ve kullanımının artması dijital bağımlılık kavramını gündeme getirmektedir. İnsan hayatını derinden etkileyen dijital dönüşüm, bireylerin iletişim biçimlerini de değiştirmektedir. Geçmişte kolektif ve yüz yüze gerçekleşen iletişim biçimi, dijital teknolojilerle beraber yerini online görüşmelere bırakmaktadır. Dolayısıyla iletişimin bir parçası olan dinleme, anlama, hissetme, empati kurma gibi özellikler yüzeyselleşmekte ve bu da kişiyi derin bir yalnızlık içerisine hapsetmektedir. Yalnızlık kavramı tarihsel geçmişte de ele alınan bir konu olmuştur. Hem edebi hem de dini metinlerde yalnızlığın çeşitli açılardan ele alındığı görülmektedir. Fakat teknolojinin arttığı günümüzde yalnızlığın dijitalleşme üzerinden de ele alınması önemlidir. Konuyla ilgili yapılan bu araştırma günümüzün temel sorunlarından biri olan yalnızlığa dijital teknolojiler üzerinden ışık tutmayı amaçlamıştır. Araştırmada 400 kişilik (n=400) bir örnekleme anket uygulanmıştır. Anket verilerine korelasyon ve regresyon analizleriyle fark testleri uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre dijital bağımlılık ile yalnızlık arasında anlamlı, orta kuvvette ve pozitif bir ilişki (sig= 0.000/r=0.331) bulunmuştur. Yalnızlığın dijital bağımlılığı etkilediği görülmüş (β= 0,331) ve demografik değişkenlerin hem dijital bağımlılık hem de yalnızlık yanıtları bağlamında ortalama açıdan farklılık yaratmadığı tespit edilmiştir.