DSpace Arşivi :: Ana Sayfa

İstanbul Gelişim Üniversitesi Kurumsal Açık Erişim Arşivi

DSpace@Gelişim, İstanbul Gelişim Üniversitesi tarafından doğrudan ve dolaylı olarak yayınlanan; kitap, makale, tez, bildiri, rapor, araştırma verisi gibi tüm akademik kaynakları uluslararası standartlarda dijital ortamda depolar, Üniversitenin akademik performansını izlemeye aracılık eder, kaynakları uzun süreli saklar ve yayınların etkisini artırmak için telif haklarına uygun olarak Açık Erişime sunar.

WoS Yayınları

Scopus Yayınları

TR-Dizin Yayınları

PubMed Yayınları

Makaleler

Kitaplar

Bildiriler

Tezler

Güncel Gönderiler

Between Painting and Graphic Design: Elizabeth Murray's Visual Language
(İstanbul Gelişim Üniversitesi Yayınları / Istanbul Gelisim University Press, 2026) Tarlakazan, Elif; Tarlakazan, Burak Erhan
Purpose: This study examines the painterly production of American artist Elizabeth Murray (1940– 2007) as a case study that allows us to rethink the relationship between art and design at the levels of form and meaning. The research seeks to answer how the fundamental principles of graphic design— balance, contrast, rhythm, and emphasis—manifest in Murray’s shaped canvases. By addressing the intersection of graphic design aesthetics and contemporary painting, the study aims to fill a significant gap in the literature regarding interdisciplinary visual strategies. Literature Review/Background: While Murray is often categorized within Neo-Expressionism or PostMinimalism, studies focusing specifically on the intersection of graphic design and her formal language remain limited. This research situates Murray's work within a postmodern framework where the boundaries between "high art" and "design" blur. It argues that her unique approach provides a crucial bridge for understanding how visual communication strategies are transposed into the field of plastic arts. Method: A qualitative research approach was adopted for this study. Selected works by the artist were analyzed from both formal and conceptual perspectives using descriptive analysis methods. Two pivotal works from different periods were selected for analysis: Children Meeting (1978–79) and Do the Dance (2005). The primary criteria for selection included the use of shaped surfaces, their direct correlation with design principles, and their frequent citation in existing art historical literature. Findings: The analysis revealed that Murray’s dynamic compositions establish a visual hierarchy that actively directs the viewer’s perception. The intersection of bold color palettes and fragmented forms creates an emotional field of visual communication that resonates with Pop Art aesthetics. Findings indicate that Murray transforms the perceptual play typically found on two-dimensional design surfaces into three-dimensional pictorial volumes. Her work represents the visual language of a "painter who thinks like a designer," demonstrating how design strategies can generate complex artistic meaning. Conclusion: In conclusion, Elizabeth Murray’s oeuvre serves as a significant example of the dissolution of boundaries between design and painting in the postmodern era. The study concludes that her formal language contributes both to the literature of visual communication design and the conceptual analysis of contemporary painting practice. It is suggested that further research could explore other postmodern artists through the lens of design principles to broaden this interdisciplinary discourse.
A Semantic and Formal Analysis in the Context of Visual Communication Design: The Example of the “Three-Legged Cat” from the 18th Istanbul Biennial
(İstanbul Gelişim Üniversitesi Yayınları / Istanbul Gelisim University Press, 2026) Kılıçoğlu, Berna
The Purpose of the Study: This study aims to examine the visual communication design system developed within the scope of the 18th Istanbul Biennial, themed “Three-Legged Cat,” to analyze how this system is implemented across different media, and to reveal the connections between the resulting formal and semantic relationships and the biennial's conceptual framework. Theoretical Framework: This study's conceptual framework is grounded in a semiotic approach that examines the meaning-making processes of visual signs. Accordingly, Roland Barthes' semiotic analysis model has served as the basis. In addition, the functioning of certain design elements on the surface that play a role in the formation of meaning in visual communication design has also been examined within a theoretical framework. Method: This study utilized a qualitative research method. In this study, the visual communication design works for the 18th Istanbul Biennial were selected using a purposive sampling method. The printed materials, social media posts, motion graphics, and advertising/promotional films produced for the Biennial have been examined using Roland Barthes' semiotic analysis. Findings: The research reveals a formal and conceptual continuity across the printed materials, social media posts, motion graphics, and advertising/promotional films of the 18th Istanbul Biennial. Furthermore, this continuity creates a visual language consistent with the biennial's conceptual theme. However, it is observed that the visual arrangements across different media repeat in line with similar design approaches, thereby establishing a meaningful relationship with the biennale's conceptual framework. Conclusion: The study demonstrates that the visual communication system for the 18th Istanbul Biennial maintains a consistent structure across different media. The repetitive use of visual design elements across the various applications that make up the composition reveals that the biennale theme gains visibility within a consistent, integrated structure. This demonstrates that the biennale's visual communication system functions as a communication structure that is conceptually related, activates the visitor, and shows continuity across media.
Pasif İklimlendirme Yöntemi Olarak Termit Yuvası Prensibinin Biyomimikri Bağlamında İncelenmesi: Eastgate Centre ve TMB Binası
(İstanbul Gelişim Üniversitesi Yayınları / Istanbul Gelisim University Press, 2026) Gümüş, Sultan; Taş, Nilüfer; Taş, Murat
Amaç: Bu çalışma, termit yuvası prensibinin biyomimikri bağlamında pasif iklimlendirme stratejisi olarak mimarlık alanına nasıl aktarılabileceğini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, mantar yetiştiren Macrotermes türlerinin yuvalarında gözlemlenen hava hareketi, termal tamponlama, ısı değişimi ve mikroklimatik düzenleme süreçlerinden hareketle, bu biyolojik ilkelerin farklı iklim koşullarındaki ofis yapılarında hangi mimari ve teknik sistemlerle karşılık bulduğunu Eastgate Centre ve Türkiye Müteahhitler Birliği (TMB) Binası örnekleri üzerinden değerlendirmektedir. Yöntem: Çalışmada, termit yuvası analojisiyle literatürde yaygın biçimde ilişkilendirilen Eastgate Centre (Harare, Zimbabve) ile Türkiye’de düşük enerjili çevresel kontrol yaklaşımı bakımından öne çıkan Türkiye Müteahhitler Birliği (TMB) Binası (Ankara), karşılaştırmalı vaka analizi yöntemiyle ele alınmıştır. İnceleme; iklimsel bağlam, havalandırma mekanizması, termal kütle kullanımı, enerji performansı ve biyomimetik ilişki parametreleri üzerinden yürütülmüştür. Çalışmada birincil saha ölçümü veya yeni bir enerji simülasyonu yapılmamış; akademik yayınlar, teknik raporlar, proje dokümanları ve kurumsal kaynaklarda yer alan ikincil veriler değerlendirilmiştir. Bulgular: Bulgular, Eastgate Centre’ın termit yuvası prensibini doğrudan bir biyomimetik referans olarak yorumladığını; TMB Binası’nın ise benzer çevresel ilkeleri yer altı termal labirenti, termal kütle, atrium ve hibrit iklimlendirme bileşenleri aracılığıyla bağlamsal bir sistem olarak ele aldığını göstermektedir. Eastgate Centre için literatürde yaklaşık %35 düzeyinde enerji tasarrufu aktarılırken, TMB Binası’nda termal labirent sisteminin ısıtma ve soğutma maliyetlerinde yaklaşık %35–40 oranında tasarruf sağlayacağı raporlanmaktadır. Ancak bu değerler, aynı baz bina modeli, kullanıcı yoğunluğu, işletme senaryosu ve iklim normalizasyonu üzerinden üretilmiş eşdeğer veriler olmadığından, doğrudan sayısal karşılaştırma aracı olarak değil; her yapının kendi bağlamında raporlanmış göreli performans göstergeleri olarak değerlendirilmiştir. Sonuç: Çalışma, biyomimetik pasif iklimlendirme stratejilerinin değerlendirilmesinde biçimsel taklitten çok, biyolojik ilkelerin süreç ve performans düzeyinde mimari tasarıma aktarılmasının belirleyici olduğunu ortaya koymaktadır. Eastgate Centre ve TMB Binası karşılaştırması, termit yuvası prensibinin tekil ve evrensel bir model olmaktan ziyade; iklimsel, teknolojik ve bağlamsal koşullara göre uyarlanabilen esnek bir tasarım stratejisi olarak ele alınması gerektiğini göstermektedir. Bu doğrultuda çalışma, biyomimikri temelli pasif iklimlendirme için “Bağlam–Prensip–Mekanizma–Performans” ilişkisine dayalı kavramsal bir sistem önerisi sunmaktadır.
Evrensel Tasarım İlkeleri Çerçevesinde Kentsel Yönlendirme Tasarımı: Ürgüp Örneği
(İstanbul Gelişim Üniversitesi Yayınları / Istanbul Gelisim University Press, 2026) Ağca, Çağhan
Giriş ve Çalışmanın Amacı: Günümüzde hızla artan kent nüfusu ve turist hareketliliği, yön bulmayı kolaylaştıracak tasarımların önemini giderek artırmaktadır. Yönlendirme tasarımları yalnızca bilgi vermekle kalmamakta, aynı zamanda kent kimliğini destekleyen ve kullanıcı deneyimini iyileştiren araçlardır. Yönlendirme tasarımları, bölgeyi tanıtan, yolcuyu basit şekilde yönlendiren ve bilgilendiren görsel bir dile sahip olmalıdır. Nevşehir Ürgüp’te mevcut tabelaların evrensel tasarım ilkelerine uygun olmaması, çok dilli açıklamalar içermemesi, zamanla deforme olması ve erişilebilirlik sorunlarına yol açması çalışmanın problem durumunu oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı, cadde ve sokaklar için kent kimliğini yansıtan, anlaşılabilir ve evrensel tasarıma sahip bir yönlendirme tasarımı geliştirmektir. Kavramsal/Kuramsal Çerçeve: Araştırma, literatür taraması ve saha gözlemleriyle desteklenmiş, ulusal ve uluslararası örneklerle karşılaştırılmıştır. Yöntem: Araştırma, literatür taraması ve saha gözlemleriyle desteklenmiş, ulusal ve uluslararası kentlerin cadde, sokaklarında kullanımda olan örneklerle karşılaştırılmıştır. Bulgular: Sonuç olarak, önerilen tasarımlar yerli-yabancı ve engelli yolcular için erişilebilirliği artırmakta, kullanıcı deneyimini geliştirmekte ve ileride yapılacak benzer çalışmalara bir referans oluşturmaktadır. Sonuç: Önerilen tasarımlar, erişilebilirliği ve kullanıcı deneyimini geliştirerek, kent kimliğine katkı sağlamakta ve gelecekte yapılacak benzer çalışmalara referans oluşturmaktadır.
The Artistic Conversion of Waste for a Sustainable Future: Printmaking with Zero Waste
(İstanbul Gelişim Üniversitesi Yayınları / Istanbul Gelisim University Press, 2026) Tunç, Mustafa; Çağlayan, Evrim; Sansar, Hilal; Duran, Meryem; Çıtcı, İrem; Ocakcı, Elif
The Purpose of the Study: This study aims to examine the process of utilizing recyclable and reusable waste materials for artistic purposes as a response to the waste problem caused by increased production capacity, mass consumption, urbanization, and the widespread use of plastics following the Industrial Revolution. Within the framework of the Zero Waste approach, the research seeks to reveal the potential of using waste materials in artistic production in terms of sustainability, education, and social transformation. Method: The study employed an emancipatory/developmental/critical action research design, one of the qualitative research methods. As part of the Zero Waste project, discarded packaging materials such as gloves, PET bottles, and juice cartons were used as printmaking matrices. Monochromatic prints were produced using these materials, and the process of transforming waste into a medium of artistic expression was carried out through practical applications. The study was conducted within the framework of circular economy principles and an art-based sustainability approach. Findings: The prints produced during the project demonstrated that waste materials, which are often perceived as worthless at first glance, can be transformed into objects of aesthetic and artistic value. It was observed that participants perceived waste not only as a physical material but also as a means of learning, creativity, self-expression, and raising social awareness. The findings indicate that art can serve as an effective tool for fostering sustainability awareness. Conclusion: The incorporation of waste materials into artistic production processes contributes to the promotion of sustainable lifestyles and the enhancement of environmental awareness. This approach is consistent with the United Nations Sustainable Development Goals, which emphasize the development of sustainability awareness through education. To achieve a more tangible contribution to these goals, it is recommended that this model be expanded, that art-based sustainability programs be integrated into educational policies, and that scalable pilot projects be supported through collaboration with local stakeholders.