Egzersiz yapan ve egzersiz yapmayan ergenlerin özsaygı düzeylerinin akademik motivasyona etkisi
dc.contributor.author | Tekeli Böke, Özgü | |
dc.date.accessioned | 2025-08-01T08:52:52Z | |
dc.date.available | 2025-08-01T08:52:52Z | |
dc.date.issued | 2024 | |
dc.department | Lisansüstü Eğitim Enstitüsü | |
dc.description | Danışman: PROF. DR. GÜNER EKENCİ Yer Bilgisi: İstanbul Gelişim Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Antrenörlük Ana Bilim Dalı / Spor Yönetimi Bilim Dalı Konu: Spor = Sports | |
dc.description.abstract | Bu araştırmanın amacı egzersiz yapan ve yapmayan ergenlerin özsaygı ve akademik motivasyonları arasındaki ilişki incelenmiştir. Değişkenler arasında ilişki tespit edilip, ilişkinin yönü belirlenmiştir. Bu araştırmayla birlikte demografik değişkenlere göre özsaygı ve akademik motivasyon düzeylerinin farklılık gösterip göstermediğinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini 12-14 yaşları arasındaki spor yapan ve yapmayan 196 çocuk oluşturmaktadır. Bu araştırmada 12-14 yaşlarındaki çocuklara Sosyodemografik Form, Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği ve Akademik Motivasyon Ölçeği uygulanmıştır. Ölçekler, araştırmacı tarafından uygulanmıştır. Verilerin analizi için SPSS 25 programı kullanılmıştır. 12-14 yaşlarındaki egzersiz yapan ve yapmayan öğrencilerden elde edilen verilen normal dağılım durumları Normallik Testi ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin normal dağıldığı belirlenmiş olup parametrik testlerden, t-testi ve One Way Anova testi kullanılmıştır. Örneklemin demografik değişkenlere ilişkin dağılımları için Frekans Analizi gerçekleştirilmiştir. Spor yapma durumuna göre ders başarılarının karşılaştırılması için ki-kare testi kullanılmıştır. Akademik motivasyon ile özsaygı arasındaki korelasyon analizi ise Pearson Momentler Çarpımı korelasyonu ile belirlenmiştir. Araştırma bulgu ve sonuçlarından yola çıkarak spor yapan bireyler ve yapmayan bireylerde özsaygısı yüksek kişiler akademik başarılarının yüksek olduğu görülmektedir. Aynı zamanda spor yapan bireylerde başarma duygusunun aşılanması, çalışma disiplinlerinin oluşması ile akademik motivasyonlarının doğru orantılı olduğunu söylemek mümkündür. Aynı zamanda akademik motivasyon düzeyleri her yaş için ayrı ayrı önem taşır. Akademik motivasyon bireyleri psikolojik açıdan da etkilemektedir. Kendisini çevreye kanıtlamak isteyen öğrenciler başarı için çaba gösterirken mental olarak durumdan etkilenirler. Araştırma sonuçlarında ise spor yapıp yapmama özsaygıyı ve akademik motivasyonu etkilemektedir. Genelde bu tür bireylerin akademik motivasyonu ve özsaygısının yüksek olduğu görülmektedir. Araştırma bulgularında ise yapılan sporun, yapılan sürenin, maddi durumların özsaygıyı ve akademik motivasyonu doğrudan etkilemediği görülmektedir. | |
dc.description.abstract | The aim of this study was to examine the relationship between the self-esteem and academic motivation of adolescents who exercise and those who do not. The relationship between the variables was identified, and the direction of the relationship was determined. This study also aimed to determine whether self-esteem and academic motivation levels differed according to demographic variables. The sample of the study consisted of 196 children aged 12-14, both those who exercised and those who did not. In this research, a Sociodemographic Form, the Coopersmith Self-Esteem Scale, and the Academic Motivation Scale were administered to children aged 12-14. The scales were applied by the researcher. SPSS 25 software was used for data analysis. The normal distribution of the data obtained from students aged 12-14 who exercised and did not exercise was assessed using the Normality Test. It was determined that the data were normally distributed, and parametric tests such as the t-test and One-Way ANOVA test were used. Frequency Analysis was conducted to examine the distribution of demographic variables within the sample. The chi-square test was used to compare academic performance based on exercise habits. The correlation analysis between academic motivation and self-esteem was determined by Pearson's Product-Moment Correlation. Based on the findings and results of the study, it was observed that individuals with high self-esteem, whether they exercised or not, had higher academic success. It was also found that among those who exercised, feelings of achievement and the development of work discipline were positively correlated with academic motivation. Additionally, academic motivation levels are important for each age group. Academic motivation also has a psychological impact on individuals. Students who strive for success to prove themselves to their surroundings are mentally affected by the situation. The results of the study indicate that whether or not individuals engage in sports affects their self-esteem and academic motivation. In general, individuals who exercise tend to have higher levels of academic motivation and self-esteem. However, the findings of the study show that the type of sport, the duration of the activity, and financial conditions do not directly affect self-esteem and academic motivation. | |
dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/11363/10165 | |
dc.language.iso | tr | |
dc.publisher | İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü | |
dc.relation.publicationcategory | Tez | |
dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | |
dc.subject | Özsaygı | |
dc.subject | akademik motivasyon | |
dc.subject | ergenlik | |
dc.subject | Self-esteem | |
dc.subject | academic motivation | |
dc.subject | adolescence | |
dc.title | Egzersiz yapan ve egzersiz yapmayan ergenlerin özsaygı düzeylerinin akademik motivasyona etkisi | |
dc.title.alternative | The effect of self-esteem levels on academic motivation in adolescents who exercise and do not exerci̇se | |
dc.type | Master Thesis |