Investigating Violations of Parametric Test Assumptions in Tourism Research

Abstract

Aim: This study evaluates the extent to which researchers adhere to parametric testing assumptions in quantitative studies published in SSCI-indexed tourism journals. Method: Using document analysis, 239 empirical articles published between 2020 and 2024 in 19 journals were systematically reviewed with a focus on the statistical methods employed and on whether basic parametric assumptions were acknowledged, tested, and reported. Results: The findings show a predominant use of SEM/CB-SEM and PLS-SEM. Data-type assumptions were mentioned in 94% of cases, whereas normality and sample-size assumptions were addressed far less frequently: only 43% of tests reported checking normality and 29% reported assessing sample size. Normality was not mentioned in 51% of tests and explicitly stated as “not needed” in 6%, while sample-size assumptions were not mentioned in 58% and claimed to be unnecessary in 13% of cases. When all parametric assumptions were considered together, only 24% of studies reported them comprehensively, whereas 57% did not mention them and 18% explicitly stated that such assumptions were not needed; all of these “not needed” cases employed PLS-SEM. Conclusion: These results highlight a need for greater methodological rigor in tourism research and underscore the importance of systematically considering parametric assumptions to strengthen the validity and reliability of quantitative findings in the field.Amaç: Bu çalışma, SSCI kapsamında taranan turizm dergilerinde yayımlanan nicel araştırmalarda araştırmacıların parametrik test varsayımlarına ne ölçüde uyduğunu değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Belge analizi yöntemiyle, 2020–2024 yılları arasında 19 dergide yayımlanan 239 ampirik makale; kullanılan istatistiksel yöntemler ve temel parametrik varsayımların kabul edilme, test edilme ve raporlanma düzeyleri açısından sistematik olarak incelenmiştir. Bulgular: Çalışmalarda ağırlıklı olarak SEM/CB-SEM ve PLS-SEM yöntemlerinin tercih edildiği saptanmıştır. Veri türü varsayımları %94 oranında belirtilmesine karşın; normallik (%43) ve örneklem büyüklüğü (%29) varsayımları düşük düzeyde kontrol edilip raporlanmıştır. Normallik varsayımı %51 oranında hiç anılmamış, %6’sında “gerekli değil” olarak ifade edilmiştir. Örneklem büyüklüğü varsayımına %58’inde yer verilmemiş, %13’ünde ise gerekli olmadığı belirtilmiştir. Tüm parametrik varsayımlar birlikte değerlendirildiğinde; çalışmaların yalnızca %24’ünde varsayımlar kapsamlı biçimde raporlanmış, %57’sinde hiç anılmamış ve %18’inde gerekli olmadığı yönünde açık ifade kullanılmıştır. “Gerekli değil” ifadesi yer alan çalışmaların tamamında PLS-SEM yöntemi kullanılmıştır. Sonuç: Bu sonuçlar, turizm araştırmalarında yöntemsel titizliğin artırılması gereğine işaret etmekte ve parametrik varsayımların sistematik biçimde dikkate alınmasının, nicel bulguların geçerlilik ve güvenirliğini güçlendirmedeki önemini vurgulamaktadır.