Ahşap Duvarların Ardında Gizlenen Tahribat: Bungalov Turizmindeki Sürdürülebilirlik Algısının Karanlık Yüzü

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, bungalov turizminin sürdürülebilirlik bağlamında sunulan olumlu imajını eleştirel bir perspektifle değerlendirmek, ilgili ve güncel medya haberlerinin analiz edilmesi yoluyla bu turizm türüne ilişkin algı ile pratiği birbirine yaklaştırarak mevcut durumu daha gerçekçi kılmaktır. Böylece gerçekliği gölgeleyen sorunlara dikkat çekilerek çalışmanın bir uyarı mekanizması işlevi görmesi ve farkındalık yaratıcı bir araç olarak değerlendirilmesi de hedeflenmektedir. Yöntem: Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi tekniği kullanılarak son 3 yıl içinde dijital basında yayımlanan bungalov turizmine ilişkin medya haberleri belirlenen temalar altında incelenmiş, bu içeriklerden hareketle bungalovların sürdürülebilirlik iddialarının gerçeklerle ne derece örtüştüğü analiz edilmiştir. Bulgular: Bungalov turizmi, doğayla uyumlu ve çevre dostu bir alternatif olarak algılanmakla birlikte, bu algının çoğu zaman pazarlama amaçlı ve yüzeysel kaldığı görülmüştür. Medya haberlerinde, bungalovların plansız ve kontrolsüz çoğalması, ormanlık alanların tahrip edilmesi, su ve enerji kaynaklarının aşırı kullanımı gibi çevresel sorunlar sıkça dile getirilmiştir. Bu doğrultuda altyapı eksikliklerinin, kayıt dışı yapılaşmanın, denetim yetersizliklerinin ve sosyal boyutlardaki sorunların (güvenlik, mahremiyet ihlalleri) turizm deneyimi ve destinasyon açısından temel olumsuz etkenler olduğu anlaşılmıştır. Nihayetinde bungalov turizmi kapsamında sürdürülebilirlik söylemiyle örtüşmeyen çok sayıda sorun ve riskin medyada yaygın bir şekilde yer aldığı görülmüştür. Sonuç: Çalışmadan elde edilen sonuçlar; bungalov turizminin sürdürülebilirlik iddialarına rağmen barındırdığı çevresel ve sosyal sorunların ciddi boyutlara ulaştığını göstermiştir. Bununla birlikte söylem ile uygulama arasındaki söz konusu uyumsuzluğun yalnızca plansız yapılaşma ve denetim eksikliği gibi düzenleyici organların zafiyetiyle açıklanamayacağını da ortaya koymuştur. Nitekim bazı girişimciler ve uygulamacılar tarafından kısa dönemli ekonomik kazanç kaygısının benimsenmesi ve sürdürülebilirlik konusunun sureten bir meşruiyet unsuruna indirgenmesi (yeşil aklama/greenwashing) gibi tutumların payına da dikkat çekilmiştir. Bu tutumun, gerçekleştirilen faaliyetlerin çevresel ve toplumsal boyutta uzun vadeli olumsuz etkilerine karşı bir anlamda bilinçli bir körlüğü beraberinde getirdiği, sonuçların işaret ettiği bir diğer husus olmuştur. Buradan hareketle söylem ile pratik arasındaki uyumsuzluğun açığa çıkardığı, geleceğe yönelik uyarılara karşı yeterince harekete geçilmeme riskinin altı çizilmiştir. Bunun sorunları kökleştirici ve yapısal bir karaktere bürünmesini destekleyici bir alan açacağı, doğal olarak da geri dönüşü güçleştireceği ve çözüm maliyetini yükselteceği not edilmiştir. Gerçek bir sürdürülebilir yaklaşımın benimsenmesi için yasal düzenlemelerin sıkılaştırılması, denetimlerin güçlendirilmesi, altyapı yatırımlarının zorunlu hale getirilmesi ve kapsamlı ekolojik etütlerin yapılması gerektiği vurgulanmıştır. Ayrıca, sürdürülebilirlik uygulamalarının çevresel, sosyal ve kültürel boyutları kapsayan bütüncül bir yaklaşımla yönetilmesinin altı çizilerek talep unsuru olarak ziyaretçilerin oynayabileceği role de değinilmiştir.

Aim: The aim of this study is to critically evaluate the positive image of bungalow tourism as presented within the context of sustainability and, through the analysis of relevant and contemporary media reports, to bring the perception and practice of this tourism type into closer alignment, thereby offering a more realistic representation of its current state. In doing so, the study also seeks to draw attention to issues that obscure reality, functioning as a warning mechanism and serving as a means of raising awareness. Method: This study employed content analysis, a qualitative research technique, to analyze media news related to bungalow tourism published in digital media over the last three years within predefined thematic categories, and to assess the extent to which the sustainability claims associated with bungalows align with empirical realities. Results: Bungalow tourism is often perceived as a nature-friendly and environmentally sustainable alternative; however, this perception has frequently remained superficial and largely marketingdriven. Media reports have regularly highlighted environmental issues such as the unplanned and uncontrolled proliferation of bungalows, the destruction of forested areas, and the excessive use of water and energy resources. In this context, infrastructure deficiencies, unregistered construction, insufficient regulation, and social issues (e.g., safety concerns and violations of privacy) have been identified as primary negative factors affecting both the tourism experience and the destination. Ultimately, numerous problems and risks inconsistent with the discourse of sustainability in bungalow tourism have been widely reported in the media. Conclusion: The results of the study indicate that, despite claims of sustainability, bungalow tourism entails environmental and social problems of considerable magnitude. Moreover, the observed discrepancy between discourse and practice cannot be explained solely by regulatory shortcomings such as unplanned construction and inadequate oversight. Indeed, attention has also been drawn to the role of attitudes among certain entrepreneurs and practitioners, including the prioritization of shortterm economic gains and the reduction of sustainability to a mere legitimizing tool (greenwashing). The findings also indicate that this attitude has engendered a form of deliberate blindness toward the long-term environmental and social impacts of the activities carried out. Accordingly, the study highlights the risk that the discrepancy between discourse and practice may result in insufficient responsiveness to future warnings. It is noted that such a dynamic could create a space that reinforces structural and entrenched problems, thereby complicating remediation and increasing the cost of solutions. The study emphasizes that the adoption of a genuinely sustainable approach requires stricter legal regulations, strengthened oversight, mandatory infrastructure investments, and comprehensive ecological assessments. Furthermore, it underlines the importance of managing sustainability practices through a holistic approach encompassing environmental, social, and cultural dimensions, while also acknowledging the role that visitors can play as a demand-side factor.