Investigation of Factors Affecting Risky Behaviors in University Students: A Cross-Sectional Field Study

Abstract

Aim: The aim of the study was to examine the factors influencing risky behaviors among university students. Various variables such as depression, anxiety, loneliness, and other conditions (gender, age, smoking and alcohol use, number of siblings, upbringing region, living arrangements) will be investigated in relation to risky behaviors. Method: The study sample consisted of 351 university students aged between 18 and 25, with 104 males and 247 females, who are studying at universities in Istanbul. The data were collected using the Beck Depression Scale, Beck Anxiety Scale, UCLA Loneliness Scale, and Risky Behaviors Scale-University Form. Results: The research findings have demonstrated a significant relationship between the level of depression and the tendency towards risky behaviors. Therefore, depression has a predictive effect on the increase in risky behaviors. Furthermore, a significant relationship was observed between the level of loneliness and risky behaviors, albeit in an inverse manner. An increase in the level of loneliness is associated with a decrease, rather than an increase, in the tendency towards risky behaviors. The research has also found a significant relationship between anxiety and the tendency towards risky behaviors. A significant relationship has been found among depression, anxiety, loneliness, and risky behaviors. Therefore, awareness and early intervention initiatives within the society hold considerable significance and importance. Conclusion: The research highlights the role of environment, family, and upbringing in young individuals’ mental health and behaviors. These findings provide insights into how various factors can contribute to the mental health and behavior of university students, offering valuable information for developing interventions and support systems tailored to their specific needs.

Amaç: Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinde riskli davranışları etkileyen faktörlerin; depresyon, anksiyete, yalnızlık gibi çeşitli değişkenlere (cinsiyet, yaş, sigara ve alkol kullanımı, kardeş sayısı, yetiştikleri bölge, kiminle yaşandığı, nerde yaşandığı) göre incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma evreni, İstanbul'da öğrenim gören 18-25 yaş arası 351 üniversite öğrencisinden (104 erkek, 247 kadın) oluşmaktadır. Veriler Beck Depresyon, Beck Anksiyete, UCLA Yalnızlık ve Riskli Davranışlar Ölçekleri ile toplandı. Bulgular: Araştırma sonucunda depresyon düzeyinin riskli davranışlara eğilim ile olan ilişkisi anlamlı bulunmuştur. Buna göre depresyonun, riskli davranışlara eğilimin artmasıyla ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra yalnızlık ile riskli davranışlar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Fakat bu ilişki ters yönlü bir ilişkidir. Yani yalnızlık düzeyinin artması ile riskli davranışlara eğilimde artış değil azalma olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda üniversite öğrencilerinin anksiyetenin riskli davranışlara eğilimi üzerine olan ilişkisi anlamlı bulunmuştur. Anksiyete düzeyi arttıkça riskli davranışlar düzeyinin de aynı şekilde arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Beck Anksiyete Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Riskli Davranışlar Ölçeğinin demografik formda bulunan değişkenler üzerine etkileri sonucunda; Anksiyete düzeyinin cinsiyet değişkeninde farklılık gösterdiği fakat yaş, alkol ve sigara kullanımı, kardeş sayısı, nerede yaşadıkları, kiminle yaşadıkları, hangi bölgede yetiştikleri değişkenleri üzerinde bir farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır. Depresyon düzeyinde ise katılımcıların yaşadıkları yerin depresyon üzerinde bir farklılık gösterdiği fakat cinsiyet, alkol-sigara kullanımı, kiminle yaşadıkları, nerede yaşadıkları, hangi bölgede yetiştikleri ve kardeş sayısının depresyon üzerinde bir farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır. Riskli davranışlara eğilimde, cinsiyet ve yetişilen bölge değişkenlerinin farklılık gösterdiği fakat nerede yaşandığı, kardeş sayısı, alkol-sigara kullanımı, yaş ve kiminle yaşandığı değişkenlerinde bir farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak yalnızlık düzeyinde ise demografik formda bulunan hiçbir değişkenin yalnızlık düzeyi üzerine bir farklılığına ulaşılamamıştır. Sonuç: Bu araştırma, yaşam ortamı, aile dinamikleri ve bölgesel yetiştirilme tarzının, özellikle riskli davranışlar bağlamında, genç bireylerin psikolojik iyi oluşları ve davranış eğilimlerinin şekillenmesinde rol oynayabileceğini göstermektedir. Bu bulgular, üniversite öğrencilerinin ruh sağlığı ve davranışlarına çeşitli faktörlerin nasıl katkıda bulunabileceğine dair önemli bilgiler sunmakta ve onların özel ihtiyaçlarına göre uyarlanmış müdahale ve destek sistemlerinin geliştirilmesi için değerli bilgiler sağlamaktadır.